Week 2

Maandag:
Tot onze grote verbazing waren we zondag gebeld dat, in het zuiden van een India, maandag tot vrije dag was afgekondigd. Het had zondag de hele dag geregend en dat was reden genoeg om van maandag een vrije dag te maken. Dit nieuws kwam zeker niet als een narigheid en we maakten van de gelegenheid gebruik om weer eens wat te internetten. Op naar Elisabeth’s place. Via bus, vervolgens tuktuk en daarna share-auto hebben we binnen anderhalf uur de 10 km afgelegd en stappen we het Amerikaanse huis binnen. Elisabeth woont namelijk al een aantal maanden bij een Amerikaans gezin. De kinderen zitten op een boardingschool ergens anders en de man des huizes is op reis, dus alleen Lora is thuis, samen met Elisabeth. We worden verwend met een westerse lunch en vervolgens duiken we achter de computer. Op onze terugweg nemen we wat dvdeetjes mee en om half tien ’s avonds komen we thuis aan, waar Stephen weer een maaltijd voor ons klaar heeft staan.

Dinsdag:
Maandag is het de hele dag droog gebleven, dus dinsdag geen vrije dag. In plaats van de hele reis met de tuktuk, hebben we een goedkopere doch minder veilige manier van reizen gevonden. We nemen de bus tot ‘St. Thomas Mount Railwaystation’ en vanaf daar vergezeld Rachel ons (een collega) en proberen we zelf een tuktuk te regelen. Maar dan moet de bus maar net zin hebben om op te komen dagen. Het gevolg is dan ook, dat we 5 over 9 aankwamen, terwijl de school om 9 uur begint. Dat is hier trouwens absoluut geen ramp, dus commentaar krijgen we er ook niet op. We besluiten deze dag om te bekijken welke gymmaterialen er op school aanwezig zijn en wat we daarmee kunnen doen. Na een complete berging overhoop gehaald te hebben, maken we een mooie inventarisatielijst en bekijken we welke bewegingsactiviteiten we uit kunnen voeren. We maken het plan om zo’n 40 opdrachtkaarten in elkaar te zetten, met alle activiteiten die de klassen kunnen doen, op verschillende niveaus.
’s Middags gaan we weer met Elisabeth mee naar Lora’s huis. We zijn uitgenodigd voor een diner bij haar thuis, samen met een DTS-outreach team uit Amerika. Bart blijkt erg vaardig te zijn in het ‘garliccen’ van garlicbread en Martjan kan heel goed glazen klaar zetten. Het DTS arriveert en we stellen ons aan elkaar voor. We hebben een gezellige tijd met elkaar onder het genot van een bord spaghetti en vervolgens een chocoladecake met een hele rare, maar lekkere pudding erbij. Voor de terugreis weten we dat we ongeveer 1,5 uur moeten rekenen, dus om 9 uur vertrekken de beide heren, met een tupperware bakje onder de arm, met die lekkere vreemde pudding erin.



Woensdag:
Vandaag maken we een start met alle opdrachtkaarten die we willen gaan maken. We zitten lekker achter onze laptop en proberen woorden als handstand naar het engels te vertalen. (hendstend??)
’s Middags reizen we weer naar huis, nemen wat tijd voor onszelf en om 6 uur vertrekken we richting de kerk. Woensdagavond komen de jongeren uit de gemeente samen voor bijbelstudie, eten en tsjillen. Dat vinden wij een goed idee, dus wij erheen. Bus, trein en vervolgens share-auto en we zijn er. We vallen midden in de bijbelstudie en na even bijgefluisterd te zijn proberen we een kwartier lang uit te vinden welk bijbelboek ze behandelen. Heel lang zijn we ervan overtuigd dat het 1 Johannes is, maar als we na lang zoeken niets tegen komen waar de rest het overheeft, komen we erachter dat het Jakobus is. Tegen die tijd is de bijbelstudie afgelopen en is het etenstijd. We bestellen een dikke hamburger en leggen onze eerste contacten. Martjan hoort hele levensverhalen aan en Bart is te vinden bij de tafeltennistafel. Moe, maar voldaan keren we rond 10 uur terug.

Donderdag:
Vandaag staat in het teken van bewegingsonderwijs geven. We komen op tijd op school (de bus deed aardig) en zetten snel alles klaar. Om 9:15 uur komt de eerste groep. Ze hebben de leeftijd van kleuters, maar leren groep 3 dingen. We speelden een lummelspel van ballen over de grond rollen en we balanceerden. Het niveau is bij sommige kinderen schokkend laag. We merken echt een groot verschil met Nederland. Veel kinderen vinden het rollen van een bal heel moeilijk, en ook het lummelgedeelte van de bal zien te krijgen wordt nauwelijks gesnapt. Ze kijken vrolijk hoe de bal langs hen gespeeld wordt, of ze spelen doodleuk naar de lummel toe. Erg grappig om te zien hoe hun eigen leerkrachten gefrustreerd raken, omdat de kinderen het niet snappen J. De volgende groep zijn de ‘seniors’. Voor hen matlummelspel en balanceren. Dit gaat na enige coaching toch de goede kant op. Als laatste zetten we voor de allerkleinsten (peuterspeelzaalkinderen) een parcours klaar met balanceren, afstand springen, hordespingen en door een hoepel heen kruipen. Tot onze grote tevredenheid gaat dit erg goed. Na de middagpauze werken we weer aan de opdrachtkaarten en ’s middags gaan we naar huis.







Vrijdag:
Op school hebben we verder gewerkt met de opdrachtkaarten voor bewegingsonderwijs. Maar aan het einde van de dag ging de slippen van Bart stuk. Op de terugweg zijn we dan ook wat eerder uit de tuktuk gestapt en zijn we verschillende slipperszaken ingedoken. Maat 45 is hier echt een reuzenmaat, dus een ruime keus was er voor Bart niet. Blanke man is koning luidt het Indiase spreekwoord, dus voor Bart het wist zaten de jongens op hun knieën om verschillende slippers aan zijn voeten te schuiven. Bij het derde winkeltje slaagde hij en trots doch enigszins gepijnigd door de vorm van zijn nieuwe slipper vervolgden wij onze weg.
’s Avonds hebben we na het eten een filmpje gekeken. Stephen deed gezellig met ons mee en om half 12 gingen we naar bed, met het heerlijke idee dat we de volgende ochtend uit konden slapen.