Proeven van de Tamilcultuur

Na uitgeslapen, ontbeten en gerelaxt te hebben, vertrokken we richting het huis van Laura om daar te internetten en te lunchen. Om 17:00 uur vertrokken we richting St. Thomas Mount station om daar door Rachel te worden opgehaald om bij haar te dineren. Rachel werkt als leerkracht op de Asha Kendra school en is ongeveer 23 jaar oud. Ze is niet zo groot en bestempelt 28 graden als koud.
We gingen lopend naar het huis van Rachel en onderweg legden we nog even een bezoek af bij Manon?, een vriendin van haar. Zij woonde in een smal steegje met huisje van steen en een rieten dak. Toen we het huisje binnengingen moesten we bukken, omdat we anders ons hoofd zouden stoten aan de deurpost. Er werd koffie voor ons gemaakt en we maakten kennis met de broer en de schoonzus van Manon. Nadat ze uitgelachen waren om de betekenis van Martjan in Tamil (zwager, boezemvriend) hadden we wat gesprekken over het werk van Manon bij YWAM. Toen we wilden weggaan, vroeg Rachel of we voor ze wilden bidden. We baden voor de gezondheid en het werk van Manon en het huwelijk van haar broer en schoonzus. Nadat we afscheid genomen hadden, kregen we nog even te horen dat we allebei een babyface hadden.

Na 10 minuten lopen kwamen we in de buurt van het huis van Rachel; een gezellige buurt met kleine huisjes en steegjes. We werden vriendelijk verwelkomt door de zus, de broer en een vriendin van Rachel. Het huisje bestaat uit een woonkamertje waar ook de vrouwen slapen, een slaapkamer voor de mannen, een keukentje en een soort van tuintje waar ze zichzelf en hun kleren wassen. Na een kwartiertje was het eten klaar en konden Bart en ik eten onder het toeziend oog van de rest. Het is hier namelijk de gewoonte om eerst je gasten te laten eten en daarna pas zelf te eten. Het eten was heel lekker en er was meer dan genoeg. Ze waren heel gastvrij en boden van alles aan ons aan, terwijl ze zelf bijna niks hebben.
Na het eten pakte Martjan de gitaar en hebben we een aantal aanbiddingsliederen met elkaar gezongen. Daarna hebben we met elkaar gebeden en dat was heel cool! Heel tof om te beseffen dat we allemaal een relatie met dezelfde God hebben en Hij van ons houdt.



Rachel en haar broer brachten ons nog even naar een hoofdweg en hielpen ons met het regelen van een auto. Bij huis aangekomen, mochten we voor de rugpijn van de bestuurder van de auto bidden. Hij vond het wel mooi en had tranen in z’n ogen toen we wegliepen. Moe maar voldaan ploften we neer op ons bed om al snel in slaap te vallen.

Zondag zijn we met Steven en Prescilla meegegaan naar hun kerk. We gingen op de scooter en dat was de eerste echte keer voor ons. Het was nog vrij rustig op de weg, dus het scooter rijden ging lekker. Toen we bij de kerk aankwamen was de dienst al begonnen. Het was een kleine Tamil church met ongeveer 50 mensen. De mannen en vrouwen zaten gescheiden van elkaar en de mannen zaten op stoelen en de vrouwen zaten op de grond. Er was een klein bandje dat bestond uit een drum, een jambee en een keyboard. Alles was in het Tamil, dus begrijpen wat er gezongen en gezegd werd, was voor ons vrij lastig. Steven vertaalde af en toe was voor ons. Na het zingen hield de pastor de preek, die ging over het geven van geld/offers aan God. Na de preek werden we blijkbaar voorgesteld, want plots draaiden alle hoofden zich naar ons toe. We werden naar voren gevraagd en we stelden ons voor. De naam ‘Martjan’ was ook hier weer heel grappig voor iedereen. Vervolgens kregen we de tijd om 3 liederen te zingen. Martjan had de gitaar van Rachel geleend en toen we eenmaal zongen, kwam al snel de drummer om mee te gaan drummen. We zongen ‘Hosanna’, ‘Our God reigns’ and het dooplied van Bart ‘Before You’. De mensen vonden het wel mooi volgens ons en na ons optreden volgde een andere preek, die ging over afgoden. Na deze preek kwam het avondmaal. Iedereen ging geknield zitten en de pastor kwam langs met het brood en de wijn.
Na de dienst werd de kerkzaal omgebouwd tot eetgelegenheid en kwamen grote pannen met rijst tevoorschijn. Het viel ons op dat de mensen onwijs veel rijst aten.
Nadat we ons voorgesteld hadden in de jeugdgroep en vragen hadden beantwoordt over Nederland, ging de jeugd een dramastuk oefenen. Dit zouden ze over een paar weken gaan opvoeren op straat. Om drie uur gingen we op de scooter richting huis. Moe van de dienst en de ervaringen hebben we nog een film gekeken dan gerelaxt.