PE, childrens day and observeren

We zijn de schoolweek begonnen met het geven van PE aan de verschillende klassen. We hebben weer 3 nieuwe bewegingsactiviteiten geïntroduceerd aan de kinderen en aan de leerkrachten. Het is leuk om te zien dat de kinderen de activiteiten steeds sneller en beter begrijpen. Er vindt echt ontwikkeling plaats en de kinderen vinden het leuk om te bewegen.
Na de gymlessen heeft Bart de rest van de dag lesgegeven aan de klas van ms. Jothi, omdat zij die dag andere dingen te doen had. Martjan heeft de ruimte met de PE-spullen nog maar een keer opgeruimd en de Scienceboeken doorgekeken, op zoek naar activiteiten voor in de klas.
Na schooltijd zijn we langs het politiebureau gefietst om te vragen of de portemonnee van Bart gevonden of teruggebracht was. Daar aangekomen werden we doorverwezen naar een hoge piet die het zou moeten weten. De man vroeg echter om het papiertje waar de vermiste spullen opstonden. Deze hadden we bij ons, maar hij wilde toch liever dat we de volgende dag terug zouden komen.

Dinsdagochtend begonnen we met observeren in de klas van ms Jothi. Met Bart als meester, was het er gisteren in de klas wat anders aan toe gegaan dan normaal. Ms. Jothi was hierdoor wat gestresst en chagrijnig. Het pedagogisch klimaat in de klas was tot een dieptepunt gedaald en ze wist ook niet meer hoe ze een boek normaal moest neerleggen… Martjan had het al snel gehad met Ms. Jothi en begon met het maken van een dominospel. Ook Bart besloot niet lang daarna om het lokaal van Ms. Jothi te verlaten, voordat hij haar misschien wat zou aandoen. Samen besloten we het dominospel af te maken, dat bedoeld was als extra rekenactiviteit voor de 1e klas. De kinderen moeten bijvoorbeeld het getal ‘4’ en vier honden aan elkaar koppelen. Aan het einde van de dag was het dominospel af en trots vertelden we dit aan Elisabeth en vroegen haar meteen of we het bij haar konden uitprinten en lamineren. Ze liep naar de kast met (leer)spelletjes, pakte een dominospel te voorschijn en vroeg: ‘Bedoel je zoiets als dit?’. Helaas moesten we beamen dat we vrijwel eenzelfde dominospel hadden zitten maken als ze daar in haar handen had…
Na schooltijd zetten we opnieuw koers naar het politiebureau. Dezelfde man als gisteren deelde ons helaas mede dat de vermiste voorwerpen niet gevonden of teruggebracht waren. De notulist maakte een briefje op voor Bart, zodat hij die kan meenemen als eventueel bewijs bij het aanvragen van bijvoorbeeld een nieuw bankpasje. Ondertussen kwamen net een aantal agenten aan op het politiebureau, die ons nog herkenden van vorige week. Ze groetten ons vriendelijk en boden ons eten en drinken aan. Ook wilden ze weer op de foto, maar zonder fotocamera gaat dit nogal moeilijk. Na een praatje met een agent over Nederland, India en olie om in je haar te smeren, namen we afscheid en fietsten naar huis. Thuisgekomen hadden we dinner en bereidden we ons voor op ‘childrens day’.

Woensdag was het ‘childrens day’ in India. Een of andere Indiase minister hield zo veel van kinderen dat hij/zij ‘childrens day’ in India heeft ingevoerd. Het betekende dat de kinderen alleen maar ’s ochtends naar school moesten, ze hun schooluniform in de kast mochten laten hangen en de ochtend gevuld werd met leuke dingen. Elizabeth begon met een dagopening voor de hele school. Vervolgens was het onze beurt om de kinderen te vermaken. Voor de kleuters hadden we een estafette bedacht en daarvoor een route met ‘hindernissen’ uitgezet. Er werden twee groepen gemaakt en de wedstrijd kon beginnen. Ze moesten slalom om pionnetjes lopen en onderweg een balletje meenemen om die later in een emmer te gooien. Elke keer dat de kinderen opnieuw de estafette gingen lopen, moesten ze een kledingstuk aan doen. Wij hadden allebei een korte broek, een paar schoenen en een pet meegenomen. De kleine kleutertjes in de te grote kleding zorgden voor een grappig gezicht en leuke foto’s. Nadat de kleuters waren geweest, konden de kleuterjuffen het niet laten om ook de kleding aan te trekken en de estafette te lopen. Dit was erg grappig en Sinterklaas zou ze zo aangenomen hebben om als ‘Zwarte Piet’ aan de slag te gaan.
Met de oudere kinderen hebben we oud-hollandse spelletjes gedaan, zoals spijkerpoepen, koekhappen en zaklopen. Het was erg leuk om te zien hoe de Indiase kinderen dit ervan afbrachten. Ze vonden het in het begin allemaal erg moeilijk, maar hadden er wel heel erg veel lol in.
Na de spelletjesronde werd er een film gekeken en toen was de ochtend al weer voorbij. De kinderen waren vrij en konden verder gaan genieten van ‘childrens day’. De leerkrachten van de bovenbouw en wij bleven echter op school. We hadden een meeting voor rekenen gepland, zodat we de leerkrachten kunnen coachen in het uitleggen rekenen. We hebben deze middag twee problemen behandeld, namelijk het uitleggen van aftreksommen met lenen en het uitleggen van breuken. Voor het uitleggen van aftreksommen met lenen hadden we lucifers meegenomen als materiaal dat gebruikt kan worden om het duidelijk uit te kunnen leggen aan de kinderen. Voor de breuken hadden we hiervoor dosa’s, een soort zoete pannenkoek, meegenomen. De leerkrachten moesten in het begin wennen om gebruik te maken van dit soort materialen om rekenen uit te leggen, maar uiteindelijk begonnen ze het door te krijgen en vonden ze het zinvol. Nu maar hopen dat ze dit ook echt gaan gebruiken…
Na de ‘mathmeeting’ zijn we naar huis gefietst om daar even wat te eten en te relaxen. Om half 6 maakten we ons op voor de reis naar de jeugdgroep in de kerk. We namen de bus naar St. Thomas Mount Station en kwamen daar een politieagent tegen van het bureau waar we aangifte hadden gedaan van de diefstal van de portemonnee. Hij begroette ons hartelijk en bood ons weer eten en drinken aan. We maakten hem duidelijk dat we op weg waren naar de kerk en dat we geen tijd hadden om ergens te gaan eten. Uiteindelijk liep ie naar een groentekraampje toe, beval de groentevrouw een tros bananen in te pakken en gaf deze aan ons. We namen afscheid en met een tros bananen rijker, zetten we ons reis naar de kerk voort. De jeugd was iets eerder begonnen dan normaal en we konden nog net de laatste 5 minuten meemaken. Na een hamburger als avondeten hebben we ons de rest van de avond vermaakt met praten, tafeltennis en de playstation.

Donderdagochtend hebben de leerkrachten de gymles gegeven en hebben wij geobserveerd. Na afloop hebben we met de leerkrachten teruggekeken op de les en complimenten en tips gegeven. Er zijn een aantal kinderen die heel zwak blijven in hun motorische vaardigheden, maar bij heel veel kinderen hebben we de laatste lessen zien groeien. Ook de leerkrachten zien dit en zijn ook gemotiveerd om meer te leren. De rest van de dag hebben we geobserveerd in de klas van Ms. Jothi en Ms. Zing, de leerkrachten die we gaan coachen.
Na schooltijd zijn we met Ms. Sandra mee naar huis gegaan, daar een kopje thee gedronken, wat gefrituurde bananenplakken gegeten om vervolgens met z’n allen naar een ‘worshipdienst’ van YWAM te gaan. Een keer per maand wordt er een dienst gehouden voor alle YWAM-ers in Chennai. De dienst bestond uit lofprijzing en aanbidding in Engels en Tamil en uit voorbede voor alle verschillende ministries van YWAM Chennai.
Na afloop van de dienst werden we uitgenodigd om een bezoek te brengen aan een soort van opvanghuis voor meisjes. Na wat vriendelijk gelachen te hebben en een poster met een Hollands landschap met een bijbeltekst in het Tamil bewondert te hebben, vertrokken we weer. Ian en Sandra wilden een ‘auto’ regelen voor Elisabeth en ons, dus gingen we langs een christelijk gezin waarvan de vader autodriver is. De kinderen hadden vroeger op de Asha Kendra school gezeten en die vonden het erg leuk om Sr Ian, Ms. Sandra en Ms. Elisabeth weer terug te zien. We werden natuurlijk uitgenodigd om binnen te komen. Het was een klein vierkant huisje waarvan de huiskamer van 3m bij 3m ook als slaapkamer functioneerde. Er werd drinken voor ons gekocht en we hebben een tijdje gepraat met de familie. Na een half uurtje vertrokken we, de driver bracht ons naar St. Thomas Mount station en vanaf daar namen we de bus naar huis. Nadat we ons Indiase eten met onze rechterhand hadden opgegeten, was deze dag al weer afgelopen voor ons.

Vrijdagochtend besloten dat we zouden gaan loten wie welke leerkracht ging coachen. Het leek ons goed om ons allebei op een leerkracht te richten en die te coachen. We hadden allebei geen voorkeur dus gingen we lootjes trekken. Het resultaat Ms. Zing gecoacht gaat worden door Bart en Ms. Jothi door Martjan. De rest van de dag heeft Bart geobserveerd in de klas van Zing en heeft Martjan lesgegeven aan de klas van Ms. Sandra, omdat zij een afspraak buiten de school had. De kinderen in die klas hebben nog niet echt discipline, dus dat is vooral waar Martjan die dag aan gewerkt heeft.
Toen we na schooltijd, het laatste stukje terug naar huis liepen, besloten we nog even de wijk in te gaan. We bewonderden de mensen, de huizen/hutten, de dieren en snoven weer een nieuw stukje op van India. Zoals gewoonlijk vonden de kinderen ons en ons fototoestel heel interessant. Ook de vragen als: ‘How are you?’, ‘What is your name?’, ‘How old are you?’ en ‘What is your country?’ werden ons weer tallozen keren gesteld. We genieten er van en we zijn blij als we die kinderen een leuke dag kunnen bezorgen door een foto van ze te maken en ze een handje te geven.
Thuisgekomen hebben we dinner gehad, hebben we een filmpje gekeken en gingen we slapen met het idee dat we de volgende dag niet door de wekker gewekt zouden worden.